AveM Klinika ← Wróć do strony głównej

Standardy Ochrony Małoletnich

Obowiązują w AveM Klinika · Koźmice Wielkie 161, 32-020 Wieliczka · wersja 1.0, wrzesień 2026 · najbliższy przegląd: wrzesień 2028

Do naszego gabinetu przychodzą dzieci i młodzież. Ten dokument mówi wprost, na jakich zasadach pracujemy: jak wolno, a jak nie wolno zachować się wobec dziecka, kogo dopuszczamy do pracy z dziećmi i co robimy, gdy pojawia się podejrzenie, że dziecku dzieje się krzywda. Publikujemy go, żeby każdy rodzic i każde dziecko mogli sprawdzić, czego mają prawo od nas oczekiwać.

Podstawa prawna: art. 22b–22c ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 110 ze zm.).

1.Zasady naczelne

  1. Dobro dziecka jest nadrzędne. Każdą decyzję podejmujemy w najlepszym interesie małoletniego – także wtedy, gdy jest to niewygodne dla dorosłych.
  2. Dziecko jest osobą, nie przypadkiem. Traktujemy je z szacunkiem, wysłuchujemy go i wyjaśniamy mu – stosownie do wieku – co się z nim dzieje i dlaczego.
  3. Żadna forma przemocy nie jest dopuszczalna – fizyczna, psychiczna, seksualna, ani zaniedbanie. Nie ma sytuacji, w której byłaby usprawiedliwiona.
  4. Reagujemy zawsze. Każda osoba pracująca w AveM, która poweźmie podejrzenie krzywdzenia dziecka, ma obowiązek zareagować – nie ma prawa uznać, że „to nie jej sprawa".
  5. Pracujemy w granicach swoich kompetencji i korzystamy z superwizji.

2.Kogo dopuszczamy do pracy z dziećmi

Zasady poniższe stosujemy wobec każdej osoby, która w AveM może mieć kontakt z małoletnim – niezależnie od formy współpracy i jej wymiaru: specjalistów, osób obsługujących rejestrację, praktykantów i wolontariuszy.

Przed dopuszczeniem do pracy – bez wyjątków

Osoby figurującej w Rejestrze albo skazanej za przestępstwo objęte weryfikacją nie dopuszczamy do pracy w żadnej roli i w żadnym wymiarze. Nie ma od tego odstępstw.

W trakcie współpracy

3.Zasady bezpiecznego kontaktu w gabinecie

Tak pracujemy

  • zwracamy się do dziecka po imieniu, w sposób szanujący jego godność;
  • tłumaczymy, co robimy i po co – językiem dostosowanym do wieku;
  • respektujemy „nie" dziecka i jego prawo do milczenia;
  • dotyk jest jawny, adekwatny i zawsze za zgodą dziecka (podanie ręki, wsparcie w kryzysie);
  • o terminie i miejscu spotkania wie opiekun;
  • dziecko poniżej 13 lat jest przyprowadzane i odbierane przez opiekuna lub osobę przez niego upoważnioną na piśmie;
  • dziecko nie zostaje samo w poczekalni ani poza lokalem.

Tego nie robimy nigdy

  • nie stosujemy przemocy fizycznej w żadnej formie – także „wychowawczej";
  • nie krzyczymy, nie poniżamy, nie wyśmiewamy, nie straszymy;
  • nie podejmujemy żadnych zachowań o charakterze seksualnym – dotyku, komentarzy, żartów, pokazywania treści erotycznych; zakaz obowiązuje bez względu na wiek dziecka i jego rzekomą zgodę;
  • nie prosimy dziecka o zachowanie czegokolwiek w tajemnicy przed opiekunami;
  • nie kontaktujemy się z dzieckiem przez prywatne konta w mediach społecznościowych i komunikatorach;
  • nie spotykamy się z dzieckiem prywatnie i nie przewozimy go własnym pojazdem;
  • nie przyjmujemy od dziecka i nie wręczamy mu prezentów o znaczącej wartości ani pieniędzy;
  • nie proponujemy alkoholu, papierosów, e-papierosów ani innych używek i nie używamy ich w obecności dziecka;
  • nie faworyzujemy wybranych dzieci i nie budujemy z nimi relacji wyłączności.

Spotkania i kontakt

4.Granice poufności – mówimy o nich dziecku wprost

Na początku pracy wyjaśniamy dziecku – językiem dostosowanym do jego wieku – że to, co nam mówi, zostaje między nami, ale jest jeden wyjątek: jeśli dowiemy się, że ktoś je krzywdzi albo że jego zdrowie lub życie jest zagrożone, mamy obowiązek powiedzieć o tym osobom, które mogą pomóc.

Nie robimy tego za plecami dziecka. Zawsze uprzedzamy je, że to zrobimy, i wyjaśniamy dlaczego. Nie obiecujemy dziecku tajemnicy, której nie możemy dotrzymać.

5.Reagowanie na krzywdzenie dziecka

Do reakcji wystarczy uzasadnione podejrzenie – nie musimy mieć pewności. Nie prowadzimy własnego dochodzenia, nie oceniamy wiarygodności dziecka, nie konfrontujemy go z osobą podejrzewaną i nie każemy mu wielokrotnie opowiadać przebiegu zdarzenia. Notujemy jego słowa możliwie dosłownie, z datą.

Kolejność działań

  1. Bezpieczeństwo. Zapewniamy dziecku bezpieczne warunki, w razie potrzeby pomoc medyczną. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia dzwonimy pod 112.
  2. Zgłoszenie wewnętrzne. Tego samego dnia informujemy osobę odpowiedzialną za Standardy w AveM.
  3. Dokumentacja. Zakładamy pisemną kartę interwencji – fakty, daty, cytaty, podjęte kroki.
  4. Zawiadomienie właściwego organu – zgodnie z tabelą poniżej.
  5. Poinformowanie opiekunów – niezwłocznie, chyba że zachodzi podejrzenie, że to opiekun krzywdzi dziecko lub że jego poinformowanie zagrozi bezpieczeństwu dziecka.
  6. Plan wsparcia dziecka – ustalany z dzieckiem i z niekrzywdzącym opiekunem, obejmujący jego bezpieczeństwo, stan psychiczny i odbudowę poczucia własnej wartości; z wyznaczonym terminem przeglądu.
SytuacjaCo robimy
Podejrzenie przestępstwa na szkodę dzieckazawiadomienie Policji lub prokuratury
Zagrożenie dobra dziecka bez znamion przestępstwawniosek do sądu rodzinnego o wgląd w sytuację małoletniego
Podejrzenie przemocy domowejuruchomienie procedury „Niebieskie Karty" albo niezwłoczne powiadomienie zespołu interdyscyplinarnego lub Policji
Krzywdzenie przez osobę pracującą w AveMnatychmiastowe odsunięcie tej osoby od kontaktu z dziećmi, zawiadomienie organów ścigania, powiadomienie opiekunów, zakończenie współpracy w razie potwierdzenia
Krzywdzenie przez inne dzieckoprzerwanie sytuacji, rozmowa z każdą ze stron osobno, poinformowanie opiekunów obu stron; przy poważnych czynach – sąd rodzinny lub Policja
Myśli samobójcze, samookaleczenia, ostry kryzysnie pozostawiamy dziecka samego, wzywamy pomoc medyczną lub kierujemy na izbę przyjęć, niezwłocznie informujemy opiekunów

Dziecko nigdy nie ponosi konsekwencji tego, że powiedziało o krzywdzeniu. Ujawnienie nie kończy terapii, nie wyklucza z zajęć i nie zmienia sposobu, w jaki je traktujemy.

Na co jesteśmy uważni

Urazy o niejasnym pochodzeniu, lęk przed dotykiem lub przed konkretną osobą, nagła zmiana zachowania, wycofanie lub agresja, cofnięcie się w rozwoju, zaburzenia snu, niepokój przed powrotem do domu, wiedza lub zachowania seksualne nieadekwatne do wieku, samookaleczenia, zaniedbanie higieny i opieki medycznej, głód. Żaden z tych sygnałów sam w sobie nie dowodzi krzywdzenia – każdy uzasadnia uważność.

6.Jak zgłosić niepokój

Zgłoszenie może złożyć każdy – dziecko, rodzic, opiekun, osoba pracująca w AveM, osoba postronna. Także anonimowo.

Zgłoszenia przyjmuje osoba odpowiedzialna za Standardy. Jeżeli zgłoszenie dotyczy tej osoby – kierujemy je bezpośrednio do organów ścigania.

Osoba zgłaszająca w dobrej wierze nie ponosi z tego tytułu żadnych negatywnych konsekwencji. Każde zgłoszenie rozpatrujemy i informujemy zgłaszającego o jego przyjęciu.

7.Dane osobowe dzieci i opiekunów

W związku z organizacją wizyt AveM przetwarza wyłącznie dane niezbędne do umówienia i przypomnienia o spotkaniu: imię dziecka oraz imię i numer telefonu opiekuna, zapisane w kalendarzu wizyt. Nie prowadzimy w tym celu żadnych innych zbiorów danych.

Administrator danychGabriela Ferenczak, prowadząca działalność pod marką AveM, Koźmice Wielkie 728, 32-020 Wieliczka
Kontaktavem@avemklinika.pl · +48 888 31 88 72
Zakres danychimię dziecka, imię i numer telefonu opiekuna
Celumówienie wizyty, przypomnienie o terminie, kontakt organizacyjny
Podstawa prawnaart. 6 ust. 1 lit. b) RODO – czynności zmierzające do zawarcia i wykonania umowy; art. 6 ust. 1 lit. f) RODO – prawnie uzasadniony interes polegający na sprawnej organizacji wizyt
Odbiorcydane nie są przekazywane podmiotom trzecim ani poza Europejski Obszar Gospodarczy
Okres przechowywaniado czasu zakończenia współpracy, a następnie przez okres wymagany przepisami prawa
Prawadostęp do danych, sprostowanie, usunięcie, ograniczenie przetwarzania, sprzeciw, przenoszenie danych, a także skarga do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa)

Dokumentacja związana z reagowaniem na krzywdzenie prowadzona jest wyłącznie w zakresie niezbędnym, przechowywana w sposób zabezpieczony przed dostępem osób nieuprawnionych i udostępniana wyłącznie organom uprawnionym na podstawie przepisów prawa. Pełne zasady przetwarzania danych opisuje Polityka prywatności.

8.Dostępność i przegląd Standardów

9.Ważne numery

112numer alarmowy – gdy zagrożone jest życie lub zdrowie
116 111telefon zaufania dla dzieci i młodzieży – bezpłatny, całodobowy, anonimowy
800 12 12 12Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
800 100 100telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci
800 12 00 02całodobowa infolinia dla osób doznających przemocy domowej
800 70 2222centrum wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym

Tu jesteś bezpieczny – zasady napisane dla Ciebie

To jest krótsza wersja naszych zasad. Napisaliśmy ją tak, żebyś mógł ją przeczytać sam.

Masz u nas prawo do tego, żeby:

Czego dorosły z AveM nigdy nie może zrobić

Nie ma prawa: uderzyć Cię, popchnąć ani ukarać w żaden fizyczny sposób; krzyczeć na Ciebie, wyzywać Cię, straszyć ani wyśmiewać; dotykać Cię w miejsca intymne albo tak, że czujesz się niedobrze; mówić do Ciebie rzeczy o seksie; pokazywać Ci nagich zdjęć ani filmów; prosić, żebyś trzymał coś w tajemnicy przed rodzicami; pisać do Ciebie prywatnie na Instagramie, TikToku czy Snapchacie; dawać Ci drogich prezentów ani pieniędzy; proponować Ci alkoholu, papierosów ani e-papierosów.

Jeśli któryś dorosły – tutaj albo gdziekolwiek indziej – zrobi coś z tej listy, to jest jego wina. Nigdy Twoja.

O czym musimy Ci powiedzieć uczciwie

To, co nam mówisz, zostaje między nami. Ale jest jeden wyjątek: jeśli dowiemy się, że ktoś Cię krzywdzi albo że jesteś w niebezpieczeństwie, musimy powiedzieć o tym komuś, kto może pomóc. Nie zrobimy tego za Twoimi plecami – najpierw Ci o tym powiemy i wytłumaczymy dlaczego.

Co zrobić, jeśli ktoś Cię krzywdzi

Krzywdzenie to nie tylko bicie. To też wyzywanie, straszenie, poniżanie, zmuszanie do czegoś, dotykanie miejsc intymnych, wysyłanie Twoich zdjęć bez zgody, brak jedzenia i opieki.

Powiedzenie o krzywdzeniu nie jest skarżeniem. To odwaga. Nikt Cię za to nie ukarze – nie stracisz przez to terapii i nikt nie będzie się na Ciebie gniewał.

Numery, które warto mieć w telefonie

112gdy dzieje się coś groźnego teraz
116 111telefon zaufania dla dzieci i młodzieży
800 12 12 12telefon zaufania Rzecznika Praw Dziecka
800 70 2222gdy jest Ci bardzo źle psychicznie

Jesteś dla nas ważny. Nie dlatego, że coś osiągnąłeś – po prostu dlatego, że jesteś.